მთავარი > პოეზია ჩემებურად > სხივების სახრჩობელაზე

სხივების სახრჩობელაზე


სულის ძაფები თრთოდნენ მხურვალედ,

შენთან შეხვედრის ახრჩობდათ ნდომა,

ფოთლების ზღვაში ვიყავ მუხლამდე

და ბედისწერას კანი უკრთოდა.

 

წვიმის მანტია მომესხა მხრებზე

და ქარის რაშით ვაპობდი მანძილს,

მე შიშველ ტერფებს ვითბობდი ცეცხლზე,

ხელს არ ვუშლიდი აწყვეტილ აღვირს.

* * * * *

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

რიჟრაჟზე რეკდა მწუხარე ზარი,

ტკენა დაკვროდა ყვავილის ფურცლებს,

სხივებს ეკიდა სხეული ქალის,

აქ მარტოობა ლოკავდა მუხლებს.

 

ცის თაღს სცვიოდა წარსული ფიქრი

და ბედისწერის ქროდა ხარხარი…

უკვე სავანე ეპოვა მშვიდი,

თმას უვარცხნიდა ხროტინით ქარი.

 

19 წლის

კატეგორიები:პოეზია ჩემებურად
  1. eka
    May 1, 2014 at 7:26 pm

    თათული ძალიან მომეწონა შენი ბლოგი გთხოვ დამიმეგობრდი facebook-ზე

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: