Archive

Archive for the ‘სა-ქართველო’ Category

ახალი ქართული ფილმი – “ყველაფერი ადამიანებზე”

სექტემბერი 30, 2013 დატოვე კომენტარი

8როცა ქვეყნის გარეთ მოღვაწე ქართველ ხელოვანებზე შორიდან ვიგებ, ერთდროულად გულისწყვეტაც მაქვს და იმედის ნაპერწკლების შემოტევაც. 2013 წლის 17 სექტემბერს გიორგი აბაშიშვილის მიერ გადაღებული ფილმის პრემიერაზე დავრწმუნდი, რომ უმჯობესია თუნდაც ქვეყნიდან შორს, მაგრამ ქვეყნისთვის კარგ საქმეს აკეთებდე და საქართველოში დარჩენილი შენეულების იმედის ნაპერწკალს მუდამ გაღვივების საფუძველს აძლევდე.

კინორეჟისორი გერმანიაში მოღვაწეობს. ფილმი – „ყველაფერი ადამიანებზე“ რეჟისორმა ნოდარ დუმბაძის მოთხრობებზე ააგო. როგორც მან აღნიშნა, ამ ფილმით სცადა პროზის მიღმა მკითხველისთვის შეუმჩნეველად გაბნეული დუმბაძის ფილოსოფია ზედაპირზე ამოეწია. ცხრა ნაწილისგან შემდგარი კინოსცენარი ეტაპობრივად ვითარდება ხან ქართულ, ხან კი გერმანულ სივრცეებში. უნდა აღვნიშნო, რომ გერმანიაში გადაღებული სიუჟეტები ბევრად შთამბეჭდავი და ხარისხიანი მეჩვენა. ფილმის ყველა ნაწილს თავისი მძაფრი, თბილი, ჩამაფიქრებელი და იუმორისტული ხასიათი აქვს.Alles über Menschen 7

დაკვირვებული მაყურებელი იმასაც შეამჩნევს, რომ ცხრავე ნაწილს საერთო ლაითმოტივად დუმბაძის მოთხრობა – „მზე“ დაჰყვება. ვერ წარმოვიდგენდი, რომ გერმანელი მსახიობებიც ასე შეძლებდნენ ქართული სულის მოთხორბების გათავისებას. აქ უკვე სამსახიობო პროფესიონალიზმის გარდა, რეჟისორის დიდი ძალისხმევა მჟღავნდება.

ფილმი ქართულ ეკრანებზე დაახლოებით ერთ წელიწადში გამოჩნდება, მანამდე კი მის წარდგენას რამდენიმე საერთაშორისო კინოფესტივალი ელის. მიუხედავად იმისა, რომ სცენარი გადაღებულია არაკომერციული გათვლებით, ვფიქრობ, მაყურებლის ინტერესს და მოწონებას ნამდვილად დაიმსახურებს. მე კი მახარებს იმაზე ფიქრი, რომ აქამდე უტოპიად წარმოსახული ცნება – „ქართული თანამედროვე კინემატოგრაფია“ – თითქოს გაცოცხლებას იწყებს.  🙂

წაიკითხე მეტი…

Advertisements

“პრინცესა” გაზაფხული

ჯერ ფერადოვანი ხასიათის, შრიალა იდუმალებით მოცული “გრაფინია” შემოდგომა დაკეკლუცობდა დედამიწაზე, შემდეგ მისი მეუღლე – თეთრი ფერის მუნდირმოსხმული, ამაყი და თავდაჭერილი “გრაფი” ზამთარი დააბიჯებდა გრაციოზულად…

დღეს თავნება “პრინცესა” გაზაფხული მოცქრიალდა. ჯერ კიდევ სუსხნარევი სითბო მიმოაფრქვია ირგვლივ. კაბის ბზრიალით მოიწონა თავი წამოკვირტებულ ხის ტოტებს შორის. იის სურნელით გაჟღენთილ ბალახებში მზის სხივები დააფინა. ერთხანს ბილიკებზე ირბინა. უცნაური სიხარული მძივებად მოაბნია მდელოს, მოუსვენარი თითებით შეეხო ყველაფერს. თვალებში ჩამდგარი ეშმაკუნებით ყველას უამბო თავისი ჩანაფიქრის შესახებ – “მინდა, სული გაგიზაფხულოთო!..”

524739_491333317580798_775453142_n(1)

2012

დეკემბერი 31, 2011 დატოვე კომენტარი

ახალ წელს ლურჯ პლანეტაზე მცხოვრებნი ახალი სურვილებით, გეგმებით,  განწყობილებებით, შენაძენითა და იმედებით ხვდებიან, ძველ წელს კი იმ გზაზე აცილებენ, საიდანაც წლები აღარ ბრუნდებიან და თავიანთ უნიკალურ კვალს დროის უხილავ განზომილებაში ტოვებენ… 🙂

წაიკითხე მეტი…

247 გრადუსი ფარენგეიტი

დეკემბერი 7, 2011 12 comments

247°F პირველი ქართული კინოპროექტია, რომელიც ჰოლივუდის დაკვეთით ქართველი პროფესიონალების (რეჟისორები: ლევან ბახია, ბექა ჯგუბურია) მიერ იქნა განხორცილებული და საერთაშორისო აუდიტორიაზე იქნა გათვლილი. მასში მონაწილეობენ ჰოლივუდელი მსახიობები: Scout Tylor Compton, Christina Ulloa, Tyler Mane, Michael Copon, Travis Van Winkleმისი ჩვენების უფლება უკვე 46-მა ქვეყანამ მოიპოვა. მსოფლიო პრემიერა კი 2012 წლის გაზაფხულზეა დაგეგმილი. ფილმის ოფიციალური ვებ-გვერდია: http://www.247f.com/

კინონამუშევარი უფრო ტრილერის ჟანრს მიეკუთვნება, ვიდრე საშინელებათა ჟანრს. მისი შინაარსი ეფუძნება საქართველოში მომხდარ რეალურ ისტორიას. 4 ახალგაზრდა მეგობარი ვიქენდის გასატარებლად ტბისპირა აგარაკზე გასართობად მიდის. ფილმის ძირითადი ეპიზოდი საუნაში ვითარდება. მხიარულება კოშმარად მას შემდეგ იქცევა, რაც საუნის კარის მოულოდნელი ჩაკეტვა გმირებს გამოუვალ მდგომარეობაში აყენებს. დახურულ სივრცეში მომწყვდეულ ახალგაზრდებს ისღა დარჩენიათ, ფიზიკურ და ფსიქოლოგიურ ზემოქმედებას გაუძლონ და რამდენიმე საათის განმავლობაში  ტემპერატურას ებრძოლონ, რომელიც თნდათან 247 გრადუსს აღწევს!

წაიკითხე მეტი…

მყინვარწვერის ფერხთით აღმართული გერგეტის ტაძარი

სექტემბერი 22, 2011 2 comments

მოგზაურობის მოყვარულებსა და საოცარი ადგილების დათვალიერების მსურველებს ამ პოსტით კარგად ცნობილ ადგილს კიდევ ერთხელ შეგახსენებთ. ხოლო, ვისაც მხოლოდ გაუგია და ცხადში მისი თვალსაწიერი არ შეხებია ამ ადგილს, წინ ყოველგვარი ენითა და პოსტით აღუწერელი სანახაობა ელის.

დაბა ყაზბეგის ჩრდილოეთით, მდ. თერგის შენაკად ჩხერის მარჯვენა ნაპირზე, მყინვარწვერის ფერხთით ზღვის დონიდან 2200 მეტრზე მთის მწვერვალზე მედიდურად აღმართულა გერგეტის ყოვლადწმინდა სამების ტაძარი, როგორც სიმდიდრე და სიამაყე მოხევე ხალხისა და სრულიად საქართველოსი.

წაიკითხე მეტი…

მემფისი

სექტემბერი 9, 2011 9 comments

რომანის პირველ ნაწილში სიუჟეტი საქართველოს 90-იანი წლების სამოქალაქო ომისა და მძიმე სოციალურ-ეკონომიკური პირობების ფონზე ვითარდება. მიუხედავა იმისა, რომ ეს თემა საკმაოდ მოძველდა, მწერლის მოხერხებულობით მაშინდელი ნაცრისფერ-სევდისფერი ხაზი მკითხველის გაღიზიანების გარეშე მიუყვება რომანის გმირის ცხოვრებას.

მეორე ნაწილში მთავარი გმირი – ანა საქართველოს რეალობას გაურბის, მიდის “ორფეხა ცხოველების ქალაქიდან” და თბილისის ქუჩებს უკანმოუხედავად ტოვებს. წინ ელის მეგაპოლისების მდიდრული სამყარო, ახალი ურთიერთობები საკუთარ ილუზიურ მემფისში, წარმატებული კარიერა, ერთი შეხედვით მშვიდი ცოლ-ქმრული თანაცხოვრება, შვილი, რომელსაც ანა ვერ იმეტებს ხელოვნური ორგანოსთვის, რადგან არ სურს უგრძნობი, უემოციო თოჯინა ყავდეს… 

რომანის მესამე ნაწილში ვუყრებთ წლების შემდგომ ანას დანახულ საქართველოს: უგრძნობი და გულცივი ექიმების მსხვერპლი უსახლკარო ბავშვები, ქუჩებში ორგანოების გარეშე მოსიარულე სულებდალეწილი ადამიანები, სრულიად შეცვლილი ძველი ნაცნობები…

წაიკითხე მეტი…

პეპელა სახელად – კამპა

ეს პოსტი წარმოადგენს საკონკურსო ნამუშევარს საუკეთესო ისტორიის კონკურსისთვის “პეპელა სახელად – კამპა“.

ხის ტოტზე ჩამოკიდებული თეთრი პარკის ბოლოზე პატარა ხვრელი გაჩნდა, რომელიც თანდათან გაფართოვდა და იქიდან თავი გამოყო რაღაცამ. გაიხედ-გამოიხედა, ირგვლივ სიმწვანე და სინათლე იყო. თბილოდა. “რა კარგია აქ, სჯობს გამოვიდე ამ სივიწროვიდან”, – გაიფიქრა და ნელ-ნელა გამოძვრა. მაგრამ უფრო მეტად გაოცდა, როცა თავის ტანზე გაშლილი ნაზი, ფარფატა ფურცლები შენიშნა. “ეს რაა? რა ლამაზია”, – ტანი შეარხია და პეპელაც შეფარფატდა ჰაერში. უნებურად აფრიალდა ფრთები და კვლავ გაოცებულმა დახედა: “რა ფერია, უჰ, რა ჭრელია! მგონი, ძალიან ლამაზი უნდა ვიყო!”

უეცრად ხეზე ყვავილი შეამჩნია. დაჯდა და დააკვირდა. “მე უფრო ლამაზი ვარ, მაგრამ ამ ყვავილს რაღაც სასიამოვნო სუნი აქვს, ნეტავ რა არის?” თავისი ცნობისმოყვარე ხორთუმით უმალ შეამოწმა ყვავილის გული. რაღაც ტკბილი მოეცხო, შეისრუტა და, ჰოი საოცრებავ, გემრიელიც აღმოჩნდა. “თურმე მშიებია, რა გემრიელი წვენია”, – გაიფიქრა. “რა გქვია?” – მოესმა ყვავილის ხმა. “მეეე? მე – კამპა. ახლახანს დავიბადე ამ ქვეყანაზე. მოგეწონე?” “კი, ხშირად მოდი ჩემთან და ვიმეგობროთ. მე ამ ჯადოსნური ბაღის ერთ-ერთი წევრი ვარ, ალუბალი მქვია. ჩემი ნექტარით გაგიმასპინძლდები ხოლმე. თუ გინდა, სხვებსაც გაგაცნობ!”

პეპელამ თანდათან ყველა ხილის ყვავილს გაუსინჯა გემო. ნექტრის ყოველი შესრუტვისას კამპას ფრთებს ფერები ემატებოდა, უფრო და უფრო მშენდებოდა. მისი სილამაზით მოხიბლულმა ხეხილის ყვავილებმა თავიანთ დედოფლად აღიარეს და ბაღს ‘კამპა’ დაარქვეს, საიდანაც მუდამ ისმოდა მხიარული ხმები: “ვისია კამპა? შენია? ჩემია? – ჩვენია!..”

ეს პოსტი წარმოადგენს საკონკურსო ნამუშევარს საუკეთესო ისტორიის კონკურსისთვის “პეპელა სახელად – კამპა“.